De eerste reden die er ons moet aanzetten God dankbaar te zijn en Hem te beminnen ligt in het feit dat Hij ons geschapen heeft, het bestaan heeft gegeven en ons voortdurend in het bestaan houdt. Een andere reden waarom men God moet beminnen, is dat Hij voor ons is mens geworden en ons heeft verlost. Wij moeten God beminnen omdat Hij ons tot zijn kinderen heeft aangenomen. Maar hetgeen ons het meest moet aanzetten om God te beminnen, is dat Hij voor ons het allerheiligste sacrament van het altaar heeft ingesteld, waarin Hij zichzelf aan ons geeft tot spijs en drank, om daardoor heel zijn Geest in onze ziel te storten en de onsterfelijkheid aan ons lichaam mee te delen.
(Niet gedateerd sermoen)

Voor Vader Triest werd Gods liefde de grote realiteit in zijn leven. Hij werd als het ware overweldigd door deze liefde. Hij zag dan ook in alles de hand van God. Het is goed dat we net als hij ons grondig bezinnen over de plaats van God in ons leven, juist als hij deed. Kunnen we blij verwonderd zijn om het leven dat we uit zijn hand hebben ontvangen? Kunnen we nog dankbaar zijn wanneer we ’s morgens ontwaken en opnieuw het leven als een geschenk voor een nieuwe dag mogen ontvangen? En ervaren we zijn levende aanwezigheid in de eucharistie en is iedere communie voor ons dan ook een ware Godsontmoeting? Er zijn zoveel momenten en gebeurtenissen in ons leven waarin we Gods aanwezigheid mogen ervaren, maar het is aan ons om daarvoor open te staan.

Vader in de hemel, dank U voor het leven dat U ons iedere dag opnieuw schenkt. Dank U voor de vele tekenen van uw liefde die we in ons leven mogen ontwaren. Dank U voor de natuur waarin we mogen leven, voor het zuivere water waaraan we ons kunnen laven, voor het dagelijks brood dat ons voedt. Dank U voor de liefde van medemensen om ons heen. Dank U omdat we U onze Vader mogen noemen, dat U ons geschapen heeft en dat we ooit bij U zullen mogen thuiskomen.
Amen.